VOETBAL: Haastrecht - ESTO 2-2

17-11-09 Voor Esto was het al bekend dat het langs de IJssel gelegen voetbalcomplex Wilgenoord een moeilijk te nemen vesting is. Met de Haastrechtse zeer fraaie kerktoren op de achtergrond eindigde het duel tussen beide hooggeplaatste verenigingen in een gelijkspel.

Al met al een juiste uitslag. Extra zwaar was het scheluw liggend veld richting de kantine van Haastrecht maar ook een vlagerige, maar wel nadrukkelijk aanwezige, wind dezelfde kant op. Dat geldde overigens voor beide teams, waarbij Haastrecht wellicht wat meer ervaring heeft met deze omstandigheden. Voor de aftrap werd een minuut stilte in acht genomen voor het zeer trieste overlijden van de 34 jarige Martijn Walraven uit de Estogelederen.

Vervolgens ontspon zich een wedstrijd waarin voetballend Esto de betere ploeg was maar qua inzet Haastrecht de sterkste. Daarbij mag de linksbuiten van Haastrecht zich wel als technisch beste speler voelen bij de voetballende kwaliteiten van Haastrecht. Kort op de bal en alle luchtduels overtuigend winnend, wist Haastrecht Esto volledig uit de wedstrijd te spelen. Al direct bij de aftrap liet met een dot van een kans Haastrecht zien dat ze voor de overwinning gingen.

Direct diagonaal de bal de linkerkant insturende werd een kans gecreëerd die maar nauwelijks door de Estokeeper gered kon worden. Negen minuten later was het echter Esto die de score opende. Met een beetje geluk prikte Wouter-Jan Bos een met gevoel en binnenkant schoen ingeschoten bal vanaf pakweg 20 meter over de lange doelman van Haastrecht. Haastrecht was aangeslagen en ESTO wist 20 minuten lang het spel naar haar hand te zetten.

Maar…. Haastrecht kwam terug in de wedstrijd, daarbij een beetje geholpen door de in het rood geklede niet meer zo piepjonge scheidsrechter. Deze hield de kaarten op zak en Haastrecht maakte dapper gebruik van de mogelijkheid. Zij vochten zich nadrukkelijk terug in de overigens pittige en sportieve wedstrijd. In de 35e minuut was een corner raak in het ESTOdoel. De juichende geel-zwarten waren teleurgesteld omdat het doelpunt afgekeurd werd. Duwen en trekken was de oorzaak en de mopperende reactie van Haastrecht de aanleiding voor de eerste gele kaart. Vanwege praten en spelbederf zouden er in de loop van de wedstrijd nog een aantal volgen.

De druk op het ESTO doel na het afgekeurde cornerdoelpunt nam toe en even later compenseerde de scheids het afgekeurde doelpunt met een pingel, echter zonder hiervoor een kaart te trekken. Feilloos werd de bal in de 40e minuut langs Gerard van Kooten ingeschoten en eigenlijk viel er aan de stand van 1-1 niets af te dingen. In de laatste minuut van de eerste helft scoorde Haastrecht vanuit haar verreweg beste aanval onberispelijk de 2-1 en kon Esto op achterstand de kleedkamer in.


Na rust was Haastrecht oppermachtig. Alle duels werden gewonnen zonder dat in de aanval voor het ESTO doel een echte kans werd gecreëerd. Wel was er een kans van Esto in de 56e minuut toen Robin Groenendijk, vrijstaand voor het Haatrechtse doel, de bal niet goed raakte. Twintig minuten later was het een schot van Marcel van Roon, dat ongelukkig via het lichaam van de laatste man van Haastrecht de eindstand van 2-2 noteerde. In een scrimmich scoorde Haastrecht even later bijna de winnende.

Opvolgend was het een “hemelbal” van Bos die door een keeperfout van de doellie van Haastrecht tegen de paal belandde. De scheids trok geen tijd bij. Kennelijk was hij het gemor aan beide zijden zat en zag hij samen met de toeschouwers de gelijke eindstand wellicht als juist, hij had gelijk.